Durma/Yaz
Hep üşüyor
Küçük burnunda çiçekler
Yavrusu var yeşil gözlü
Çocuk kabadayı
İplemiyor
Anasını aşkını
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Birincisini okuduğumda yazdım yorumumu ama devamı da bir başka güzel..Tebrikler Etnika....
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta