Ay Bulutta Saklanır Eylül Gözlerine

Ay Bulutta Saklanır Eylül Gözlerine

Ay bulutta saklanır Eylül gözlerine, doğduğum gece,
Bir serinlik iner yüreğime, adı sensizlikçe.
Rüzgâr, saçlarının arasından geçer usul,
Her tınısında bir geçmiş, her sessizlikte bir kul.

Gecenin koynunda yankılanır çocukluğum,
Bir çınar altı, bir gülüş, bir suskunluğum.
Eylül'ün kalbi kırık, tıpkı benim gibi,
Bir yanım yağmur, bir yanım deli gibi.

Ne zaman baksam yıldızlara,
Bir gözyaşı düşer parmak uçlarıma.
Karanlıkta senin adını sayıklar gök,
Bir yıldırım çakar içime, bir dua döker kök.

Doğduğum gece ağlamış gökyüzü,
Belki hissetmişti yüreğimdeki süzü.
O günden beri Eylül hep eksik,
Ne yaprak tamam, ne ben artık tek.

Ay bulutta saklanır, senin gözlerinde,
Ben kaybolurum eski sözlerinde.
Bir gülüşün yeterdi bir ömre eskiden,
Şimdi o gülüş bile uzak bir beden.

Bir sokak lambası yanar, söner içimde,
Bir çocuğun hüznü kalır dizlerimde.
Eylül yine gelir, her geliş bir yara,
Seninle başlar, sensizlikle ara.

Doğduğum gece gibi sessizim şimdi,
Bir ömrü sığdırdım o gözlerine indi.
Ay bulutta saklanır, ben sana,
Ve her Eylül’de yeniden doğarım aynı sabaha…
Hamit Atay