30/10/1968. Merzifon
Ağlıyorum ve hatta haykırıyorum
Kimse sesimi duymuyor
Belki de duymak istemiyor
Oysa ay beni dinliyor...
Onunla konuşuyorum
Derdime ortak oluyor
Yalnız olmadığımı hatırlatıyor.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta