Ay tutuldu, kara sardı gözlerimi gün vakti.
Dil tutuldu, hara vardı destanlarım bilmedim.
Yahşı, yaman ne var ise gördüm amma dünyada;
Senden yiğit, senden güzel, senden özge görmedim...
“Ay” dedim ben, kıskansa da “Kamer” denen o ışık.
“Duy” dedim hep, gönlümdeki sükût bilmez kederi.
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Var ol Ozan
Yüreğine sağlık abi...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta