Gece gökyüzü açık, birkaç yıldız ve ayla,
Saçlarını savurup, söyleşiyordu Leyla!
Sen misin daha parlak, yoksa benim yüzüm mü?
Senin şulelerin mi, benim kara gözüm mü?
Geceyi ışığınla aydınlatmak mı hüner,
Dedi: düş içime sır olsun müsveddeler.
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden
Devamını Oku
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta