Karanlık gecemde seni yazıyordu kalem,
Belkide seni kaybetmeye korktugu için yazıyordu.
Belkide bu Sondu,Belkide yazmayacaktı kalem seni bir daha.
Avuturdu kendini seviyor diye,dönecek diye...
Karanlık gecede damla damla dökülen yaşları yazıyordu kalem.
Ay bile uyumuştu bu satırları yazarken.
“Bize ne irs-ı peder, ne servet ü ne cah kalmıştır,
Şuûr-ı hikmete karşı bir eyvallah kalmıştır'
Sultan Veled
Devamını Oku
Şuûr-ı hikmete karşı bir eyvallah kalmıştır'
Sultan Veled



