Karanlık gecemde seni yazıyordu kalem,
Belkide seni kaybetmeye korktugu için yazıyordu.
Belkide bu Sondu,Belkide yazmayacaktı kalem seni bir daha.
Avuturdu kendini seviyor diye,dönecek diye...
Karanlık gecede damla damla dökülen yaşları yazıyordu kalem.
Ay bile uyumuştu bu satırları yazarken.
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü



