Karanlık gecemde seni yazıyordu kalem,
Belkide seni kaybetmeye korktugu için yazıyordu.
Belkide bu Sondu,Belkide yazmayacaktı kalem seni bir daha.
Avuturdu kendini seviyor diye,dönecek diye...
Karanlık gecede damla damla dökülen yaşları yazıyordu kalem.
Ay bile uyumuştu bu satırları yazarken.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.



