Yorgun bedenimi bırakırken yalnız,
Sen git! Ben taşırım ikimizin yerine.
Sen gülüp, eğlenirken bensiz,
Ben hüzünlenip ağlarım ikimizin yerine.
Gündüzümü geceye ve karanlığa çevirdiğinde,
Sen düşünme, ben görürüm ikimizin yerine.
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta