Gökyüzünden seyrediyorum
Gözlerinin bana ulaşan maviliğini
O rengi atmış gülüşlerinin
Seni unuttum deyişini
Yıldızlarla dost oluyorum sana inat
Ay’a tüm sırlarımı haykırıyorum
Sessiz ve gizlice
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




hoşmuş
kaleminize bayıldım
Bir anlık delirmişliği
Binlerce yıllık akıllılığın
Oyunlarıyla avutuyorum.
KALEMİNİZE SAĞLIK
Ahmet Ayaz
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta