Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Tebrikler yine güzel bir eser. Ama gerçeklerde hayallerdeki güzellik ve büyü yoktur hayallerle avunmak gerçekleri kabul etmeyi zorlaştırmazmı ne dersiniz?
İcimizdeki bilinmeyen sevgiliye ise hissedilenler ,silmek adınaysa tum avuntular,once bulmayı denemeli insan kendi icinde.Yeter ki ben ben olabilsin sevgilide,sevgili ben olabilsin yuregimde...
Avuntularımız değil midir bizi yaşama bağlayan .. Gün gelir bir bakarsınız, her bir avuntu erek olarak dikilivermiş karşımıza ..
hepimiz bir avuntunun içinde değil miyiz ...iyi vurgulanmış.../sevgi damlaları/
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta