her insan kendi içinde intihardır biraz.
önce oturuşlar gelir en başında.
bir merhaba bir uçurum
yada susmaktır düşmek için bir hislenme...
ilk yalanı gözler söyler bir pravakatör eylemci gibi.
ve kaos için dil her bir heceyi bin dilden sıralar....
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
