Ufkumun çizgisiydin sen
Batan güneşle aynı anda yandığım
Yandıkça kendini yiyen kor gibi
Hayatım söndü rüzgâr gören mum gibi
Avunduğum dokunmaya doyamadığım
Yaşamımdın yaşadıkça yaşlandığım sen
Uykum azrailim olur sarardı beni
Mavi, maviydi gökyüzü
Bulutlar beyaz, beyazdı
Boşluğu ve üzüntüsü
İçinde ne garip yazdı...
Garip, güzel, sonra mahzun
Devamını Oku
Bulutlar beyaz, beyazdı
Boşluğu ve üzüntüsü
İçinde ne garip yazdı...
Garip, güzel, sonra mahzun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta