Ufkumun çizgisiydin sen
Batan güneşle aynı anda yandığım
Yandıkça kendini yiyen kor gibi
Hayatım söndü rüzgâr gören mum gibi
Avunduğum dokunmaya doyamadığım
Yaşamımdın yaşadıkça yaşlandığım sen
Uykum azrailim olur sarardı beni
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta