Ellerindekileri göremez hiç bir zaman insan.
Kıymetini bilemez avuçlarının içinde olanların..
Ne zaman bir yağmur damlası gibi parmaklardan süzülür sahip oldukları, işte o zaman göz yaşıda bir inci kolye gibi dağılır her yana.
Halbuki zamanında sevdiğinin yanakları dahi o ellerin arasındaydı.
Gökten inen bir kuş misali, saçlarından süzülürdü parmakları.
Savaşmak için tuttuğu kıl...ıç, geleceğini kodlayacağı kalem dahi o ellerdeydi her zaman.
Şimdi neden o herşeyin içinde olduğu avuçlar bomboştu peki?
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Emeğine yüreğine sağlık gerçekten de öyle bilmez insan kıymetini avuçlarının içindekinin... Lakin ne zaman ki kaybeder o zaman anlar...Kaçırma fırsatı...Selam ve sevgiyle ...10 puan ...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta