Ellerindekileri göremez hiç bir zaman insan.
Kıymetini bilemez avuçlarının içinde olanların..
Ne zaman bir yağmur damlası gibi parmaklardan süzülür sahip oldukları, işte o zaman göz yaşıda bir inci kolye gibi dağılır her yana.
Halbuki zamanında sevdiğinin yanakları dahi o ellerin arasındaydı.
Gökten inen bir kuş misali, saçlarından süzülürdü parmakları.
Savaşmak için tuttuğu kıl...ıç, geleceğini kodlayacağı kalem dahi o ellerdeydi her zaman.
Şimdi neden o herşeyin içinde olduğu avuçlar bomboştu peki?
Yokluğunda ne ateşleri hasretimle yaktım da
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun
Devamını Oku
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun




Emeğine yüreğine sağlık gerçekten de öyle bilmez insan kıymetini avuçlarının içindekinin... Lakin ne zaman ki kaybeder o zaman anlar...Kaçırma fırsatı...Selam ve sevgiyle ...10 puan ...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta