Yüzümü kapattığım anlarda ilk gördüğün şey,
hayat izim avucumdaki, bitmesini istediğim belki.
Sevgilimin elini tutarım avuçlarımla,
yada bir tabanca kabzası nefretle.
yakarırım mevlaya, daha yukarı kaldırarak avuçlarımı.
bazen bakarım sadece,
parmağımla yine hayat çizgisine dokunarak.
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta