Tomar tarazlanmış kağıt kalmıştı,
O avuç içi kadar siyah birazda beyaz dörtgeninde...
Volontaires kurtaramamıştı,
Haddinden fazla bekleyen nehri...
Kefen sokağında saklanmıştı,
Öfkeli gibi görünen kepazelik günleri...
Güzellik maymunundan ibaretti,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta