Avni Temiz Şiirleri - Şair Avni Temiz

Vazgeç be deli gönlüm, sen bu kara sevda dan,
O'nun için hayaller, kurduğuna değdi mi?
İsteseydi canını, esirgemezdin ondan;
Boşa başın taşlara, vurduğuna değdi mi?

Yıllar yılı bıkmadan, durdun da sen akdinde,

Bir tuhaflık var bak bu son gidişte,
Nasılsın, diye soruyorsun düşte,
Deli desem değil, divane işte,
Alıklar gibiyim, ya sen nasılsın?

Hem kıymetli deyip, hem vurup yıkan,

Sevdanın ilacı sevmekmiş meğer
Ben sevda acını dindiremedim.
Seninle yaşamak dünyaya değer
Sensiz bir dünyayı sindiremedim.

Neyleyim böyleymiş yazılan yazım

Yapraklar solar ya dallarda güzün
Geceyi yaşarsın sanki gündüzün
Gözlere yaş düşer, gönül’e hüzün,
Yaşarken ölmeyi gel de bana sor.

Sen seversinde o sevmez olur ya

İnsanın kalbine aynaymış gözler,
İki laftan biri yalan sözlerin.
Düşse de ateşler, yaksa da közler
Hiçbir zaman demez, yalan gözlerin..

Ne bir dramdır bu, nede gülmece,

Sevdanı başıma saran sardı da,
Sırrına ermeye gücüm yetmedi,.
Dağları delecek gücüm vardı da,
Kalbine girmeye gücüm yetmedi..

Kör eden bir nurdun sanki gözümü,

İktidara gelene tuhaf haller oluyor
Yürümeyi bilmeden, ha koştu ha koşacak.
Zalimin zulmü aynı, sanki bir zevk alıyor,
Sabrımızı zorlama, ha taştı ha taşacak.

Ocağa ateş düştü, halden anlamazmısın?

Kim izin verdi sana yüreğime akmayı
Ateşten mi öğrendin söylesene yakmayı
Gece severim bil ki yıldızlara bakmayı
Ay'a hayalin gelir konuşurum seninle

Ben sevdanın nehrinde deli deli akarım

Allahın yolunda gidip gelmezsen
Ben sana Müslüman nasıl diyeyim
İnsanı kırar da gönül almazsan
Ben sana Müslüman nasıl diyeyim

Devletin malına deniz diyorsan

Ayrılık kalbimi söktü ve yıktı,
Bir türlü aşkımı yıkmıyor neden?
Gönlüm dünyaya, yaşamaya bıktı,
Dudağım ismine bıkmıyor neden?

Şarap vermez oldu diyerek üzüm,