Avni'nin Musa Cezaevinde Şiiri - Aykar Veli

Avninin Musa Cezaevinde

Acıpayam damında (cezaevinde) bileği güçlü bir kabadayı gelenden yatak parası, çay parası, ayak bastı gibi bahanelerle haraç alırmış. Parası olamayana çamaşır yıkatır, koğuş temizletir, çay demletirmiş. Mahkûmlar bu azman, zalim adama ses çıkaramaz, boyun eğerlermiş.

Günlerden bir gün bizim köyden Avni’nin Musa, Çallıoğlu Süleyman, Kırıkburun Ramazan ve Garalların Ali Hoca (babam) çeşitli suçlardan cezaevine düşmüşler.

Çallıoğlu’nun çenesi kırıkmış. Sağa eğik çenesiyle tekin bir adama benzemiyormuş. Kırıkburun ise askerlikte bir kaza geçirmiş. Burnu dudaklarının ortasına kadar bükülmüş, yedi bela birini andırıyormuş. Ali Hoca da kendini Kur’an okumaya o kadar kaptırmış ki kafayı sıyırmış bir mecnun gibi bir sağa bir sola sallanıyormuş.

Hapishane ağası bunların koğuşuna girince Musa göz kapaklarını ters çevirmiş “Ebe übe, gebe gübe! “ gibi anlamsız sesler çıkarmaya başlamış. Bütün yeteneğiyle bir deliyi canlandırmış.

Kabadayı bakmış biri baş köşede sallana sallana Kur’an okuyor, yanındaki biri ellerini kırık çenesine dayayıp, “Oku hoca, oku! Bir gün cezamızı çeker, çıkarız İnşallah!” diyormuş. Kırıkburun ise burnu muşul muşul sesler çıkararak ardında bilmem kaç leşi olan bir belalı gibi volta atıyormuş.

Bizimkileri gören kabadayı bu durumdan ürkmüş. Kendi kendine “Aman!”demiş “Bu adamlarla dalaşmayayım. Birisi okuyup üfleyip durur, bakarsın sidikliğimi bağlar. Bir diğeri göz kapaklarını ters çevirmiş korkunç bir zırdeli. Bunlar kim bilir kaç belaya bulaşmış ki buraya düşmüşler,” deyip korkmuş. Onlara çok iyi davranmış. Çay, sigara ikram etmiş.

Gerçekte bu dümeni, hapishane ağasının gözünü korkutmak için Avni’nin Musa ayarlamış.

Avni’nin Musa yokluk ve darlık yıllarında en zor koşullarda bile gülümsemeyi, mutlu olmayı her yerde bulmuş ve sıcak bir güneş gibi çevresini ısıtan insanlardandı.

(Devam edecek)
Veli Aykar 15.02.2026