Dost elinde kırılan,dallarda yaprak olaydım.
Beni tutan şu ellerde,sararmadan solaydım.
Koklanan gül destesinin,dikenine konaydım.
Öfkeyle otlayan nefsimin,çimenini yolaydım.
Dost bağında kurudum,hırçın rüzgarlarımda.
Sarardıkça yandı gölgem,bastığım toprakta.
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta