avluda ilk gölgemi farkettim
toz toprak içinde vurur
karşıdaki yaşlı duvara...
üzerine konan kiremitler
ucu ucuna varır, dam olur...
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




kimliğimizi arıyoruz terk edilmiş mekan gibi..
Gelecek ne getirdi?
Geçmiş ne götürdü?
Özlediğimiz hep mazi
elimizde olduğunda değerini bilmediklerimiz
yitirdiğimizde özlediklerimiz...
Ne yapıyorum ben..
bu şiir beni nerelere götürdü
Yüreğine sağlık şair.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta