Ey peki neden gülmüyor ki
gıdıkladığın küçük köpek.
Bak parmaklarımı yalıyor,
Yüreği küçücük mutlu...
Biraz da hüzünlü.
Bende onu güldüremediğim için hüzünlüyüm.
Güven veriyor minik ellerin...
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta