vuslat nöbetlerinde son avcıyım ben
her avın peşinden koşamam inan ki ben
sen şahinken ben hala kuzuyum sayende ey yaren
vur pençeni vur kuzulardanda bir ğün koç çıkar ey şahin şahinlerinde kanadı kırılır,avcıların atışıyla birden....
ne şahin nede kuzu hayatta daha yokken
yaradan rabbim kaderini çizmişse ne gelir elden
rızacıyım halime hak gördüğüm merhametli rabbimden
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta