Kapıya koyacak kağıdım kalmadı, yüzümde izleri durur yazdıklarımın
Dur durak yok bana bu yolda, nur'umun nefhası tütüyor burnumda
Bu tomurcuklar filizlenmiyor başka bir ruha, çiçek açmıyor o'ndan başkasına
Yağan yağmur ne ala, varlığımdan düşen bin parça
Akrep yelkovanı kaybetti, gezegenler yörüngesini
Ben birbirine kattım gündüz ile geceyi
Boşluğa dikilir gözlerim, ecel terleri dökülür başımdan
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta