Ben hasretinden kızgın çöllerde avare
Güneş tepemde artık yol yok o yare
Kızgın kumlarda izini sürdüm
Ben vahalarda ne cellatlar gördüm
Şimdi bu baş yollarında avare
Düştüm ardın sıra ölüm ölüm ne çare
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta