Tutku çöllerinde gölge ararken
Kurak mevsimlerde gezdim avare
Dağınık saçımı zaman tararken
Gaflet aynasında süzdüm avare
Tutkular, umutlar, boğuk nidalar
Sevinçler, hüzünler gönlü bocalar
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta