ATTİLA İLHAN DA ÖLÜR...
Eee...
Bu dünya böyledir işte;
ne hatır tanır ne gönül,
ne zengin tanır ne sefil...
Ne kadar sevinsen de,
Sokakta karşılaştım.
Satarken güllerini,
Alırken alın terini.
Yırtıktı elbisesi,
Ayağında terliği.
Devamını Oku
Satarken güllerini,
Alırken alın terini.
Yırtıktı elbisesi,
Ayağında terliği.




Zaten kimse Attila İlhan'lar bedensel olarak ölmez demedi ki... Fakat edebi olarak ölmeyecek hep yaşayacaktır. Çünkü bıraktıklarını biliyoruz. Unutulmayacaktır. Fakat sıradan olan bizler unutulup gideceğiz. Hoş bir şiir değil ne yazık ki..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta