2 Ocak 1966 Kırşehir / Türkiye
Türklüğün adı bir kan, kan damarı çekiyor;
Yetmişbeş yıllık ömrü geçti çileyle bahtsız.
"Kürşat" kırk çerisiyle kucak açmış bekliyor,
Türk'e, türklüğe sesti "Hüseyin Nihal Atsız"
*
Göklerdeki gök rengi mavi sükûta bindi,
Kişi oğlu atalar bilge tahtlardan indi.
Artık seninle duramam
Bu akşam çıkar giderim
Hesabım kalsın mahşere
Elimi yıkar giderim
Sen zahmet etme yerinden
Devamını Oku
Bu akşam çıkar giderim
Hesabım kalsın mahşere
Elimi yıkar giderim
Sen zahmet etme yerinden




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta