Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Yürek sesinizi kutlarım üstat.Kısa ve öz olarak alınan gönül darbesinin ardında son hamleyi avcıdan bekleyen bir ceylan gibi dir aşk. Ne o son darbe gelir ne de o zulüm biter üstat. Aşkın doğasıdır bu. Kaleminize yüreğinize sağlık. Saygılar.
işte budur... dört satırla şiir benim der...
öyle bir eser ki...
öyle bir çarpar ki insanı...
harikaydı...
sonsuz kutlarım...
Kısacık bir şiir, süreklilik ve derin yaraların izlerini taşıyor. Atmaca hırçın ve avcı bir kuş. Belli ki uzun vadeli bir yaralanma var yürekte. Benzetme gücü mükemmel. Çok beğendim şiiri.
Yüreğinizi ve kaleminizi kutluyorum Mahmut Mücahit Bey.
Selam ve saygılarımla...
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta