Bahtına düştüm atma bana bühtan,
Duydum ki unutmuşsun beni çoktan.
Herkesin özendiği sevgililer iken,
Uyduk zalim nefsimize ayrıldık yoktan.
Bu nasıl sevda imiş yaptırmadı siftah,
Vefasız nazlı yar olmuş bana küstah,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta