Dönmeli dünya ve gülmeli
Atlı karıncadaki çocuk sevinciyle
yüzündeki sular çekilmeli
Kurumalı yanakları, güneşin eliyle
Dönmeli dünya ve gülmeli
Her gün ömründen parça dünyanın
Her an gibi insan; varla-yok arasında
Aşkı nasıl da çiçekce yaşamıştık biz kadınım
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan
Devamını Oku
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta