Herkes gitti, sen gittin, kokun kaldı.
Sen gidince bahtiyar oldun belki,
Ben kaldım yosun tuttum konuştuğun o yerde
Ama o yosun bile kurudu artık, artık her şey nafiledir.
Hâlbuki gül demiştin, diken demiştin
Kaç tane kahve içmiştik beraber yoksa yalnız mı
İçimi ezer delice bir cesaret
görünmez bir el kilitler kapılarımı,
miskinliğimden değil bu minnet
çaresizim seni sevdiğimi söyleyemem.
Dilsizim.
Devamını Oku
görünmez bir el kilitler kapılarımı,
miskinliğimden değil bu minnet
çaresizim seni sevdiğimi söyleyemem.
Dilsizim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta