Mutluluğa kanat açan yüreğime
Örümcekler ağlar kurmuş
Yemişlerle bezenmiş gönül bahçemde
Anılarımın kökleri toprakta dalları kurumuş
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Ağları temizle,yemişler ikram et herkese.Hayat herşeye rağmen güzel..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta