Etraftaki tüm gözlerin ağırlığıyla cebelleşir
Bir o kadar da rahat ve işveli tavırlara bürünürüm
Her şey kireçle sıvanmış evimin pak tuttuğum aynasında ki varlığına münasebet
Ama yok olunca bütün varoluş
Havva’nın dünyadan gidişinden bahsediyorum
Başladığı zaman bütün yaygaranın kopuşu;
Hatalar bize özgü diye düşünme sevgilim
Ne kadınlar sevdim zaten yoktular
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular
Devamını Oku
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta