Etraftaki tüm gözlerin ağırlığıyla cebelleşir
Bir o kadar da rahat ve işveli tavırlara bürünürüm
Her şey kireçle sıvanmış evimin pak tuttuğum aynasında ki varlığına münasebet
Ama yok olunca bütün varoluş
Havva’nın dünyadan gidişinden bahsediyorum
Başladığı zaman bütün yaygaranın kopuşu;
Hatalar bize özgü diye düşünme sevgilim
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta