Uçarken yeleleri çığlıklarla,
Nal sesleri karışır rüzgârlara.
Koşar özgürce hep o zamansız bozkırlarda.
Koşar, güneşi yakalamak için ufukta.
Korkmaz, savaşır açık meydanlarda.
Korkmaz, meydan okur cesurca.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta