İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Ölüye koşmak ne yakışır
Ne akıl alır!
Atlar öyle mi?
Onlar "asildir" aynı zamanda,
Durdukları yerde duramazlar,
Hep hareketli
Her an tetikte...
Bence de ayrılmalı, ölüler
Ölmüş gibiler
Ya da yaşarken ölmüşler!
Tebrikler Alara Hanım...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta