Bir atımız vardı, emektar
Tüyleri parlak, bilekleri ince, rengi dor
Yelesi uzun, duruşu mağrur
Pazara giderlerdi babamla
Üzerinde gümüş koşumlar
Babam bir heykel gibiydi sırtında
O da rahvan yürürdü hoş bir tempoyla
Ben sana mecburum bilemezsin
Adını mıh gibi aklımda tutuyorum
Büyüdükçe büyüyor gözlerin
Ben sana mecburum bilemezsin
İçimi seninle ısıtıyorum.
Devamını Oku
Adını mıh gibi aklımda tutuyorum
Büyüdükçe büyüyor gözlerin
Ben sana mecburum bilemezsin
İçimi seninle ısıtıyorum.




ağlamak sevgi işaretidir aynı zamanda acının../
ağlamayı acizlik diye öğrettiler insanlara bu yüzden insanlardan daha iyi ağlar hayvanlar ve diğer canlılar.../
Atlar çilekeş canlılardır.o'nlarda olan eziyet biz insanlarda olsa değil ağlamak zırlarız...
Bu şiir ile ilgili 11 tane yorum bulunmakta