Sonra her şey durdu,
Dağda donan adam, kanadı yorulmuş güvercin.
İşçi montunun içindeki evsiz,
Elindeki poşetin sıkıştırdığı damar, gözündeki iris.
Kesitler kabardı, yara açıldı, kan aktı.
Yağmur temizleyemedi hiçbirini.
Aksine suyun değdiği tüm yer akışkan hale geldi.
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta