Sonra her şey durdu,
Dağda donan adam, kanadı yorulmuş güvercin.
İşçi montunun içindeki evsiz,
Elindeki poşetin sıkıştırdığı damar, gözündeki iris.
Kesitler kabardı, yara açıldı, kan aktı.
Yağmur temizleyemedi hiçbirini.
Aksine suyun değdiği tüm yer akışkan hale geldi.
/ey aşk
/ varlığındır beni umutlandıran
/ ve bütün uzuvlarımı kanatlandıran
/ yokluğun, umut lâhitlerinde hapsediyor beni
/ ruhsuz ve karanlık
/ kim bilir, belki de sana adıyor beni...
Devamını Oku
/ varlığındır beni umutlandıran
/ ve bütün uzuvlarımı kanatlandıran
/ yokluğun, umut lâhitlerinde hapsediyor beni
/ ruhsuz ve karanlık
/ kim bilir, belki de sana adıyor beni...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta