Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
BÜYÜK KEYİF İLE OKUDUM USTAD. KALEMİN YÜREĞİN VAR OLSUN .SON BEYİT DAHA VURĞULU OLMUŞ .ŞİİRİ TAM OLARAK SON BENDİ İSE DAHA COK SEVDİM.KUTLARIM USTAD.
Kardeşim yıllardır atardı hava,
Bir ara baktım ki başında kova,
Havada uçuşur tencere tava,
Canımı kurtardım vallah zor ile.
Yenge güzel atışma yapıyormuş, aşığımız zayıf kalmış biraz :))
Tebrikler abi.
Selamlarımla.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta