Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Kâinatı senin için yarattım
Senide kendime Habibim yaptım
Bütün kanallardan nûrun akıttım
Onsekiz bin âlemin sahrâsına”
Hakikat denizinden inciler ozanlık böyledir helal olsun her iki ozanımızı tebrik ederim
Saygı ve selamlarımı sunarım
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta