Atilla Kızılkaya Şiirleri - Şair Atilla ...

Bulutlar ne kadar beyaz
Gözüküyorsa gökyüzünde
Benim sana olan sevdan
O kadar temiz

Irmakta akan su

Akşamın hüznü çöktü yine
Bir yara var içimde
Hiç kapanmayan
Yalnızken kanayan bir yara

Şimdi

Fırtına kopan bu şehirde
Yürüyorum ayrılık savuran rüzgara inat
Seni arıyorum
Yıldızlar bir bir terk ediyor gökyüzünü
Yağmur inceden düşüyor yeryüzüne
Yüreğim ıslanıyor

Bu gece
Sensizliği koydum masaya
Meze olarak
Önce o üzüm karası
Gözlerinden başladım
Dert yanmaya

Gittin. Ardına belki baktın, belkide bakmadın bilmiyorum. Ama ben bakmadım çünkü sen istedin gitmeyi. daha önceleri de denedin ama, başaramadın. Ve ilk kez dün başardın ve çekip gittin.

Gitmeden önce yüzyüze konuşurken gözlerine baktığım da gözlerin kalmak istiyordu.

Bu sefer ben engeller koymadım yoluna daha önceleri koydum da ne oldu. O yüzden bu sefer sadece sustum..
Ve gidişini seyrettim....

S onsuzluğum
E skimiş bir şiir şimdi sararmış sayfalar da
N e güller soldu gönlüm de
İ nan ki senin solmanı istemiyorum

S onsuzluğum

Ne zaman
Seni düşünsem
Bir sigara yakasım gelir
Karanlık yollarda
Gidebildiğince yürümek
Ve ikinci bir sigara yakmadan

Kaybettin dedin...
Oysa ki, hayata dair hiç bir şeyi kaybetmedim..
Daha çok kendimi buldum, yargıladım, bazen dar ağacına astım kendimi..
Hayata güldüm, ve kendime kızdım...
Yalan olan sevdalara, aşklara ve seni seviyorum diyen dillere kızdım..
Sorguladım mutluluğu ve yüreğimi dağladım...

Delice bir yağmur var dışarıda
Korkuyorum sokağa çıkmayı
Bir değil, bin yağmur damlası vuruyor
Pencereme

Gözlerin canlanıyor gözlerimde

Son seslenişim bu
Şehir beyaza bürünmeden
Zemheri beni vurmadan
Tut ellerimden
Al beni yüreğine