Atila Öztel Şiirleri - Şair Atila Öztel

sesin
içre
yumak
oluyor
tenim,
bir

aşk benim;
okyanuslara koy
delişmen bir serseri…

bir ıslık
bir türkü,

bahar sarhoşluğu
bu başımdaki,
deli çelik kokuyor
aşka davet var...

ayaklarım uzuyor

dal kırıldı
içime düştü
yaprağı kurdu...
kimselerin
bilmediği
bir bahçede

*
ben maviye
çalarken yüzümü
sen heybende
göreceksin
sevdanın bütün

bahçeye açılan kapı
bir uzun patika
yolun sonu köşe
benim esmer hüznüm...
oturup anlattık
koklaştık

Sarılacak
yaramız
yok bizim
baştan
aşağıya
acıyız

gecenin mahzeni varsa
ben içinde şarap kırılmış bir lahitim...
en sarhoşu benim aşıkların
en delisi, aklı heba edilmişi...
sövmüşüm bi kere dere tepe dümdüz
talihin baykuşuna, dövmüşüm dizimi...

hangi aşka yazılmış ömrümüz,
sağır dilsiz bir o kadar
hüzünbaz dolaşıyıor
kaç zaman bu alarga yürek
yollarda...
ne dağ koydu gezmedik

ceketimi giymişim
yol içimde
bana bakıyor,
çağa akran
bir acıya kardeş
sökülen aşklar için