İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Yoktan var olurken bir süre sularda gezdim... Doğal bir olayla başladım aklıma gelmeyen çocukluğuma. Zamanın işlemediği bahçelerde koştum... Olağan fırtınalar esti, su katılmadan geldi aklım başıma. Bilgiyle özgürleştim kendimle buluştum, karlarla örtünüp erittim bütün kirlenmişlikleri... Bazan saf nitelenip budala olsamda, botanik bahçelerine inat doğal bir kır çiçeğini yeğledim hep...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!