Ateşten geçen kül olur Şiiri - Hasan Mus ...

Ne yana baksam kor bıraktın, külden yol geçtim
Yandım ama sönmedim, ateşle sözleştim
Sen kader diye kaçtın, ben kadere yürüdüm
Unutmadım yaptığını, lakin kin de gütmedim

Şu yanan yüreğimi sabırla sardım ben
Her gece dua ettim, adını anmadan
Okyanus ortasında terk ettin diyorsun ya
Ben dalgaya yaslandım, boğulmadım inan

Ey zalimler sultanı, saltanatın ne kadar
Bir gönül yıktın diye mıh mı çakılır dağlar
Taht dediğin kalptir, yıkan kendi çöker
Aşk oyunu sanılan şey, kuldan kula göçer

Vicdanın susmuşsa cezası sessiz olur
Gülüşün yarım kalır, gecen sensiz olur
Benim düştüğüm yerden sen de geçersin belki
O gün anlarsın işte, kader neymiş, kul neymiş

Gidebilirsin artık, yollar senin olsun
Ben yükümü bıraktım, sırtım toprak olsun
Unutmak mı diyorsun? Unutmak bana göre
Hakk’a havale ettim, gerisi sabır olsun

Ateşten geçen kül olmaz
Kül olan zaten baştan yanmış olur.