Ey karanlık! Ey boşluğun dipsiz vadisi,
Nereye gider bu gönlün çırpınışı?
Zaman bir cellât, vurur her nefeste,
Yüreğim yangın, söndüremez bu hisle.
Rüzgâr savurur eski bir sevda türküsünü,
Ama duyan yok, dünya sağır, kör, dilsiz.
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta