Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Tarihin seyrinde, yerim ufak belki
Ancak;
Ülkü ateşi kapladıysa bedeni
Görür gibiyim ufukların delineceğini
Ulan, düştüysek çamurun içine
Allah rızası için
Çamurdan da alırız nasibimizi
Yüreğinize sağlık,sevgiler
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta