Bir kıvılcım ile başlayan yangında,
Yüz on ile devam eden kovalamaca.
''İçeride birileri var! '' diye bir ses duyduğunda,
Hiç düşünmeden açlar içeriye.
''Benim hayatım bu! bari onlar kurtulsun'' diye.
Ve işte o an başlar ateşle cambazlığa.
Ağlamaktan alevlerin kızarıklığınıda geçen,
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman




Ateşin Cambazları
Bir kıvılcım ile başlayan yangında,
Yüz on ile devam eden kovalamaca.
''İçeride birileri var! '' diye bir ses duyduğunda,
Hiç düşünmeden atlar içeriye.
''Benim hayatım bu! bari onlar kurtulsun'' diye.
Ve işte o an başlar ateşle cambazlığa.
Ağlamaktan alevlerin kızarıklığınıda geçen,
Yaşlı gözlerle baktı, içeriden.
Ateşin Cambaz'ı elini uzttığında,
Issız bir adada onu kurtarmaya gelen,
Bir gemi görmüş gibi sevindi.
Ve tuttu elini...
Ateş çemberinden atlatmaya çalıştığı aslan gibi,
Çocuğu alıp çıktı dışarı.
Tek sevinciydi, dışarı çıkardığı çocuğun yaşaması.
''Benim işim bitti'' demeden,
Aldı eline hortumu!
''Hiç sönmeyeceğim'' diye isyan eden ateşi,
Dumana dönüştürdüğü gibi.
Merve Ergin
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta