Gecenin bilmem kaçı.
Yalnızım, bir sokak arasındayım.
Loş bir ışık tepem de savrulan,
bir de ateş böcekleri.
Tekinsiz yolcusuyum bu sokakların.
Sokaktan ben geçiyorum,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta