şimdi...
yaralı mısraların tüttürülmüş öfkesinde zamansızlığa yoldayım
ardımda
tanınmadık ayak izleri
bütün yokluğumla
ve zaten olmayan herşeyimle sarmaş dolaş
güneşe umutsuzluğum ekmek soğan
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta