Dinmedi ki gözlerim konuşmam lal olmuşum
Bak içim kan ağlıyor bu nefes benim değil
Yılarca uğraştım sönmez söndürmek zordur
Ateş verdi bakarak yine yapsa kaçmam ki
Çocuklarla çiçekler sen kovan ol ben arı
Yuvasına dokunma dönerse seni vurar
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta