Yangınsın alev alev avuçlarımda
Tutamıyorum sımsıkı, kavrayamıyorum
Bir kıvılcım parmaklarımdan tüm bedenimi sarıyor
Çırpınıyorum alevlerinde kurtulamıyorum.
Bakışların kor ediyor yangınımı
Su olup akıyor kızgın yüreğimden
Şaşkın bedenim, şaşkın yüreğim
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta